Netflix’te yayınlanan The Irishman (2019) sinemanın usta bir yönetmeniyle üç usta oyuncusunu bir araya getiren bir film. Yönetmen koltuğunda Martin Scorsese, oyuncular Robert De Niro, Al Pacino ve Joe Pesci. 1940’larında doğan bu oyuncular sadece bugünkü yaşlılık halleriyle değil, “genç” olarak da ekranda belirirler. Bu noktada The Irishman yaşlıların kendi gençlik yıllarını oynadıkları film olması açısından Sineyaşlılık için özel bir film. Şimdi sözü Kezban Güleryüz’e bırakıyoruz.
The Irishman’i izleyenler bilirler, altta küçük ekranlara yerleştirilmiş benzer veya ilgili yapımların duyuruları vardır. Onlardan biri The Irishman filminin yönetmeni Scorsese, oyuncuları De Niro, Al Pacino ve Pesci’nin bir arada oturup, yaşlılık yıllarında ortaya koydukları bu filmin yapılış serüveni hakkında yaptıkları bir sohbet videosudur.
Film 1970’li yıllarda Amerika’da bilindik bir suç örgütünün kanun dışı ilişkilerinin sinema diline çevrilmiş bir anlatımıdır. Gerçek yaşamda ve filmde karakterler örgütün ileri yıllarını göz önüne serdiklerinden yaşlıdırlar; ama zaman zaman geriye dönüldüğünde gençlik hallerini de göstermek gerekmektedir. Sohbet, bu konu üzerine sıcak ve çarpıcı tecrübelerin dile getirilmesiyle sürer.
Klasik makyaj yöntemiyle genç bir insanı yaşlı göstermenin ikna edici şekilde mümkün olduğu üzerine konuşurlar. Ama sohbet, yaşlı bir insanı gençlik yılarının görünümüne makyajla geri getirmenin hemen hemen imkânsız olduğu, böyle bir gayretin gerçek izlenimini vermediği yönündedir.
Bu sorunun çözümü ise bilgisayarla yapılan dijital değiştirme tekniğinin kullanımıdır. Scorsese, CGI (Computer Generated Imagery) kullanır. Genç teknisyenler Robert De Niro’yu, Al Pacino’yu, Joe Pesci’yi bu şekilde gençlik yıllarının görünümüne getirmişlerdir.
Bir de yaşlı davranışı vardır ki, onu değiştirmek oyuncuya kalıyor ve belki genç oyuncunun yaşlı rolüne girmesi kolay oluyor, yaşlının ise genç gibi davranması çok dikkat istiyor.
Sohbet bu dört sinema ustasının Irishman filminde hissedilmesi gereken ruhun verilmesi için nasıl çalıştıkları üzerine gelişirken yaşlılık-gençlik ile ilgili gerçek ve sanal olan üzerinde yoğunlaşması açısından değerli. Bu da bizler için sinemada yaşlılık ve gençliği oynamanın önemi üzerine bir kez daha düşünmeye sevk ediyor.
Öneriler
Robert de Niro’nun yaşlı erkeğin emeklilikten sonra hâlâ çalışma dünyasına girişine dair filmi için Emekli Çınarın İşe Dönüşü ve Genç Kuşakla İlişkileri: Stajyer yazısını okuyabilirsiniz.
